Scènes uit een lange-afstandsrelatie

"...Hoi schatje, ook goedemorgen! ... Koud? Nee, hier is het heet. Komt door de föhnwind. Een beetje zon erbij en je zit zo bij twintig graden. En bij jullie? ... Tien graden en regen? Ja, moet je maar hierheen verhuizen. Wat zeg je...? Lawaai? Ja, ik ben net sinaasappels aan het persen. ... Nee, niet beledigd zijn. Het is juist andersom: ik maak sap, terwijl ik met jou telefoneer. En trouwens: anders kom ik nooit aan ontbijten toe. ... Oorpijn..?! Hier klinkt het anders heel normaal. ... Okay, okay, dan maak ik eerst wel even het hondevoer klaar. Maar hoe is die werkbespreking nou gelopen gisteren? ... Gôh, wat vervelend. En heb je – Waar zit die hond nou? ... Ja, lieverd, ik luister toch! Maar de hond moet ook eten. Hij eet toch al niets de laatste tijd. Kom nou uit je mand, beest! [Fluit.] Ja, daar zijn we! Eten! ... Hallo? Ben je er nog...? ... Ja, nou, sorry, hoor! Maar die hond wordt ook met de dag dover. Daarom moet ik zo hard fluiten. Ik heb toch al expres náást de hoorn gefloten en niet erin. Maar waar waren we nou gebleven...? O ja, werkbespreking. Hoezo, je belt me nog terug? Heb ik eindelijk eens tijd om gezellig met je te ontbijten ... "