Vrouwenborrel

"Hee Luise! Helemaal alleen op stap vanavond? Waar is Lotte?"
"Hai Erika, dag meiden, goedenavond samen! Ja, mijn lieftallige eega ligt helaas op bed met migraine."
"Gôh, vervelend, zeg!"
"Nou! Aan de andere kant heb ik haar de hele week al gewaarschuwd: loop toch niet zo achter jezelf aan te rennen, anders kun je eind van de week niet mee naar de vrouwenborrel! Maar denk je dat ze luistert? Nee hoor, als mevrouw klaar is met haar werk en haar eigen huishouden, dan komt ze bij mij thuis nog de boel lopen regelen. Ze heeft nu net de kelder opgeruimd, de woonkamer is geverfd, volgende week komt de zolder aan de beurt. En als die schoon is – o jee: dan heeft ze even niets meer om handen. Daar moet ik iets op vinden, want als ze zich verveelt, dan gaat ze mijn kinderen op lopen te voeden. Alsof die aan één moeder niet genoeg hebben!"
"Ja, lastig als iemand niet even de boel de boel kan laten. Aan de andere kant: ook wel fijn toch, dat ze zoveel voor je doet?"
"Jawel... Maar.... Ik weet nog, haar eerste etentje bij mij thuis... Na het toetje begon ze meteen de vaatwasser uit te ruimen. Ik bedoel, ze is een grote steun voor me, maar–"
"O, hou op, ik snap precies wat je bedoelt! Eerlijk gezegd zou ik na een etentje met jou niet direct aan de vaatwasser denken..."
"Ja, zo is ze nou, die Lotte. "
"Hmmm. Zeg, over eten gesproken.... heb je de komende dagen tijd voor een gezellig dineetje bij mij thuis? Kaarsjes, wijntje, muziekje, geen afwas na afloop, maar gewoon lekker op de bank met je voetjes omhoog...?"
"O! Eh, nou, Erika, in principe komen wij graag bij je eten, Lotte en ik. Maar eigenlijk zijn we de komende weken al behoorlijk volgepland."
"Nee, ik bedoel eigenlijk, of je een keer zonder–"
"Ja, 't is wel een schat hoor, die Lotte van mij. Heeft zoveel voor me over. Ik zou niet weten wat ik zonder haar moest beginnen! Ja, ik ben echt heel gelukkig. 't Is allemaal zo anders dan in die tien jaar huwelijk met Joseph..."
"O ja, Joseph. Hoe is eigenlijk je verhouding met hém op het moment?"
"Slechter dan ooit, sinds hij definitief besloten heeft om ons huis te verkopen."
"Wat?! Waarom?"
"Geldgebrek natuurlijk. Hij zegt dat het niet eerlijk is dat ik in dat grote huis woon, terwijl hij in een eenkamerwoning op een houtje moet bijten. Stel je voor! Meneer zou veel meer geld overhouden, als hij het niet de hele tijd uit liep te geven aan 'leuke uitstapjes' met de kinderen in het weekend! Maar zo is hij: achter hun rug om het huis verkopen en als hij ze ziet, mooi weer spelen. En natuurlijk stookt hij ze tegen mij op!"
"Ja, maar weet je, kinderen hebben zo'n dubbele loyaliteit naar hun ouders toe. Die zijn toch altijd de dupe van zo'n –"
"En víes dat het bij hem thuis is! Ik heb de kinderen verboden om bij hem te douchen. Wie weet wat daar voor bacillen rondvliegen in die badkamer. Opruimen doet hij ook al niet. De huiskamer ziet eruit...!"
"Zeg, heeft hij eigenlijk ook een nieuwe vriendin?"
"Natuurlijk niet! Welke vrouw heeft er nou zin om de hele dag iemand anders zijn huis schoon te maken en de troep achter zijn kont op te ruimen?"
"O, maar ik weet wel iemand, die dat leuk vindt, hoor: Lotte!"